پول

یه استاد خیلی پیر داشتم که یه روز گفت اگر می‌خواید یه نفر رو همون اول بشناسید باید عصبانیش کنید. اما باید برای این عصبانی کردن سه تا شرط رو رعایت کنید تا بتونید چهرۀ واقعی اون آدم رو بشناسید. منم این کارو چند بار امتحان کردم (سپاس از استاد، نه واقعاً سپاس) و نتایج بسیار جالبی گرفتم.

اما طفلکی این استاد بنده، نمی‌دونست که الان این روش‌ها قدیمی شده و فقط با پول می‌شه یه نفر رو شناخت. فقط کافیه یه نفر رو در موقعیت پولی قرار بدیم (حالا هر موقعیتی که باشه) تا اون روی واقعی خودش رو در عرض سوت ثانیه نشون بده، تازه شرط نداره و نتیجه صد در صد تضمین شدست.

یه موقع می‌بینی، طرف بهتر از اونی بوده که فکرش رو می‌کردی (یک اندر10 به توان اِن) و یه موقع هم می‌بینی که اون آدمِ به اصطلاح دایۀ از مادر مهربان‌تر، چه چهرۀ واقعی ناجوانمرد و خبیثی داره.

آخ که عجب چیزیه این پول. بیشتر کشتار بشر در طول تاریخ اول برای مذهب بوده، دوم طلا و سوم پول و زن. البته اینکه زن بیشتر بوده یا پول، بین علما اختلاف هست و اینجانب که هیچ کدومش رو ندارم می‌گم هر دو و چه بسا پول. بله پول؛ چرا که نه.

نمی‌شه قبول کرد پول چیز کثیفی باشه، امثال اینجور آدما که از نظر خودشون زرنگن و پشه رو هوا نعل می‌کنن، کثیف هستن. گاهی دلم می‌خواد گردن همچین آدمی رو بگیرم به قصد خفه کردن و بگم آخه آدم نا…؛ استغفراله